Maarten!

Hélène Schilders: ‘Soms dacht ik: waar is Obama eigenlijk?’

Met deze knop kunt u artikelen toevoegen aan een leeslijst op uw persoonlijke pagina. Klik hier om in te loggen.

Swing state NederlandMT nr. 0/0000

Obama of Romney, op wie zouden Nederlandse opininiemakers stemmen? Hélène Schilders, Amerika-correspondente voor Elsevier, geeft haar kijk op de Amerikaanse campagne en op de politiek van de afgelopen vier jaar. ‘De politieke polarisatie in Amerika is zorgwekkend.’

Onlangs verscheen Mijn Amerika, een bundel essays van 21 Nederlandse en Belgische auteurs van breed uiteenlopende achtergronden. Elk schrijft over zijn of haar persoonlijke fascinatie voor Amerika. Hélène Schilders, correspondente voor de westkust van de Verenigde Staten en Canada, schreef voor dit boek het essay Ideeën als cement van de gemeenschap, waarin ze zich afvraagt waarom Amerika er zo goed in is om immigranten tot Amerikanen te kneden.

'Op een dag besefte ik dat ik Amerikaan was,' schrijft Schilders in haar essay in Mijn Amerika. Ze is echter nog niet in het bezit van een Amerikaans paspoort en kan daarom in november niet haar stem uitbrengen. Deze was anders niet naar Romney gegaan, zegt ze. ‘Romney lijkt geen enkele notie te hebben van hoe de gewone Amerikaan leeft. Een middeninkomen schatte hij laatst op 250.000 dollar. In werkelijkheid ligt dat rond de 50.000 dollar. In een poging de kiezer te overtuigen dat ook zij financieel zware tijden gekend hebben vertelde Ann Romney hoe zij en haar man in hun studententijd moesten leven van hun aandelen, die ze hadden gekregen van Mitts vader. De gemiddelde Amerikaan heeft helemaal geen aandelen in zijn studententijd.’

Extreme koers
De Republikeinse Partij is vanaf halverwege de jaren ’80 steeds meer in de ban geraakt van het fiscaal conservatisme, zegt Schilders. Ze noemt Grover Norquist als een centrale figuur in de opkomst van dit anti-belastingdogma. In 1985 richtte Norquist Americans for Tax Reform op, een conservatieve lobbygroep met nog altijd grote invloed. Norquist zette zijn visies uiteen in boeken met veelzeggende titels als Leave us alone: Getting the government's hands off our money, our guns, our lives. Hij verwoordde zijn doel als volgt: ‘Ik wil de overheid niet afschaffen, maar haar wel zo klein maken dat je haar kunt verdrinken in de badkuip.’

Een gevaarlijk dogma, volgens Schilders. ‘Als het aan mij ligt worden de belastingen juist verhoogd. Anders kan Amerika volgens mij niet uit de financiële problemen komen. Je leest en hoort ook van andere middenklassers dat ze meer belastingen willen betalen, als daardoor het onderwijs verbetert en het pensioen- en zorgstelsel voor ouderen en armen intact blijft.’

Sinds de Clinton-periode hebben groeperingen als religieus rechts, de Tea Party en de anti-immigratiebeweging sterk aan invloed gewonnen binnen de Republikeinse Partij, aldus Schilders. ‘Deze groeperingen hebben de boodschap van de partij steeds smaller gemaakt. Ze zijn heel gepassioneerd en goed gemobiliseerd. Je kunt er dus op rekenen dat ze ook daadwerkelijk gaan stemmen.’ In het congres moeten steeds meer gematigde Republikeinen het veld ruimen. Deze ruk naar rechts vindt sinds eind-2010 plaats onder aanvoering van een kleine groep radicaal conservatieven genaamd de Young Guns. Deze fanatiekelingen zijn uit op herstel van ideologische puurheid. De partij is volgens hen arrogant geworden en out of touch geraakt met de ‘gewone’ Amerikanen.

Do-nothing-congres
Maar een groeiend aantal Amerikanen lijkt juist zijn buik vol te hebben van de agressieve en onbuigzame opstelling van de Republikeinen op Capitol Hill. Eén op de tien Amerikanen vindt nog maar dat het congres zijn werk goed doet. Schilders: ‘De huidige koers heeft geleid tot volledige stilstand in het congres. Het do-nothing-Congress, zo noemen mensen het hier. Het voorstel van Paul Ryan, vicepresidentskandidaat en een van de drie Young Guns, om het pensioen- en sociale zekerheidsstelsel radicaal te hervormen is erg impopulair.’ Het is zelfs zo controversieel dat Romney zich genoodzaakt voelt om constant te benadrukken dat Ryan’s plannen niet de zijne zijn. Schilders: ‘Zulke voorstellen vallen goed bij de conservatieve achterban, maar ik denk niet dat je er verkiezingen mee wint.’

Schilders stem zou uiteindelijk gaan naar Obama, maar niet van harte. ‘Ik ben niet zo onder de indruk van Obama geweest de afgelopen jaren. Ik denk dat hij nog steeds wel gelooft in het sociaal contract en in the common good. Maar ik vind hem geen vechter, tenzij het erop aan komt. Soms dacht ik: waar is Obama eigenlijk? Misschien is hij wel té idealistisch. Hij begon gelijk met compromissen sluiten. Vanuit zo’n opstelling krijg je in een extreem gepolariseerd politiek klimaat weinig voor elkaar. Desondanks heeft hij nog best veel bereikt. Sommige sectoren doen het nu beter dan toen hij begon. Hij heeft Obamacare erdoor gekregen. Zulke prestaties mag hij best wat meer benadrukken.’


Inloggen


Inloggen
Registreren
Wachtwoord vergeten
Wachwoord vergeten




Inloggen