Verveling

DOOR SIS VAN ROSSEM

Verveelt u zich? Dan is het misschien verstandig om niet verder te lezen, want ik val maar direct met de deur in huis: dan bent u geen knip voor uw neus waard. En nog veel minder als u het doet om ook mee te huilen met de wolven in het bos, om erbij te horen, want het is vreselijk “in” om je te vervelen.

We zitten nu met de avondklok, een prachtuitvinding. We hoeven niks, want we kunnen niks. Geen stom vervelende verjaardagen, feestjes of andere sociale onzin. Mist u dat allemaal wel, dan adviseer ik u om eens af te vragen wat u nou zo vreselijk mist. Dat gewauwel van andere mensen over hun (klein)kinderen, banen, huizen, vakanties, spullen en hoe erg het is dat ze nu niet op wintersport kunnen? Zoiets? Als je daarop leeft dan wordt het nu natuurlijk wel erg stil en dat is eng, want wie ben je dan eigenlijk nog? Dan maar t.v. kijken ’s avonds en luisteren naar het eindeloze gekwaak van BN’ers, of kijken naar de gruwelijke ellende in de rest van de wereld.

Waarom geniet u niet van de geweldige stilte? Ik hoorde de ganzen weer over komen. Die vliegen vaak ’s nachts en je hoort ze praten. Oh, ik wou dat we die avondklok deze zomer nog steeds hebben dan blijft die herrie in de tuinen me bespaard.

Maar ik zou het over verveling hebben. Hoe kan je je vervelen als er boeken zijn? Natuurlijk zijn er mensen die niet van lezen houden, maar ik kan me daar zo weinig bij voorstellen dat ik die mensen eigenlijk niet serieus kan nemen. Wat erg als je niet dat gevoel kent om in een boek te ‘verdwijnen’, op te gaan in de wereld die de schrijver voor je oproept. En als het een goed boek is, het vreselijk vinden dat het uit is. Soms mis ik het zo dat ik gewoon opnieuw voorin begin te lezen. Ik moet ook altijd een boek bij me hebben. Als ik in een hotel zit en geen boek heb: vreselijk! Voordat ik ga slapen lees ik altijd nog even. Daar word je rustig van.

In de rubrieken over opvoeden die ik af en toe lees, wordt in toenemende mate gezegd dat het voor kinderen goed is om zich af en toe te vervelen. Wat ze waarschijnlijk bedoelen is dat het goed is dat die kinderen eens even met rust worden gelaten. Ze moeten altijd maar naar sport, muziekles, paardrijles, noem maar op. En tja, nu valt dat allemaal weg en worden die kinderen depressief! Alleen dat al! Waarom moeten die kinderen toch van alles? Meestal ter meerdere glorie van de ouders. Laat je kind met rust. Een normaal kind verveelt zich namelijk niet. Die gaat op in zijn spel, een wereld die hij of zij zelf oproept.

Heeft u wel eens goed gekeken naar een spelend kind? En dan bedoel ik niet tegen een bal trappen, dat is sport, of aan een klimrekje hangen. Ik bedoel een kind dat een eigen fantasiewereld oproept en daarin spelend aanwezig is. Dat is ontroerend om te zien.

Maar inmiddels denk ik dat het Opperwezen heeft gedacht: toch zielig voor de mensen die zich zo vervelen. Weet je wat? Ik geef ze sneeuw hebben ze een verzetje. Er is al geen slee meer te krijgen, las ik. Kunnen ze hun kinderen gaan leren hoe enig het is om in die koude ellende dingen te gaan doen. Hoe enig het is om iemand een sneeuwbal in z’n gezicht te gooien. Hoe grappig het is als iemand valt. Gaan we schaatsen.

U begrijpt het al: het is niet mijn manier om me te amuseren.

Welkom bij Maarten!

Maarten van Rossem is 's lands bekendste historicus en Amerikadeskundige. Hij is een veelgevraagd commentator op radio en tv en heeft een eigen blad: Maarten!. Verwacht diepgravende interviews, scherpe analyses en verrassende opinies.

Maak nu gratis kennis met onze journalistiek. In dit dossier hebben wij de mooiste verhalen uit ruim tien jaar Maarten! gebundeld. Lees bijvoorbeeld waarom Baudet gelijk heeft als hij zegt Fortuyns erfgenaam te zijn, wat Maarten van het Nederlandse onderwijs vindt en hoe Amerika het IS-monster gecreëerd heeft.

Wilt u de beste verhalen uit Maarten! in uw mailbox ontvangen? Meld u dan aan voor onze gratis nieuwsbrief.