De Epstein-files blijven de gemoederen beroeren. Volgens Maarten van Rossem vertoont de beperkte vrijgave van documenten alle kenmerken van een doofpotcultuur. ‘Dat ze zo veel zwartlakken, zegt eigenlijk genoeg.’

Bestel losse nummers van Maarten! of word abonnee

Maarten: ‘De zaak rond de Amerikaanse zedendelinquent die minderjarigen en vrouwen ronselde voor de wereldwijde elite, neemt steeds grotere proporties aan. Presidenten, leden van koningshuizen, hooggeplaatste politici, zakenlieden en andere beroemdheden: ze vallen allemaal van hun voetstuk. Soms ben je toch verbaasd dat ogenschijnlijk intelligente en fatsoenlijke mensen zich in die kringen begeven. Wat bezielt je dan? Epstein was een man die in geen enkel opzicht deugde.

Bij iemand als Bill Gates, een wereldberoemde techondernemer, had ik dat niet direct verwacht. Nu had Epstein de gewoonte om invloedrijke personen te benaderen – niet zozeer om ze uit te nodigen voor zijn schimmige feestjes op zijn privé-eiland – maar vanwege zakelijke connecties. In zijn grenzeloze naïviteit zou Gates met hem hebben gesproken over fondsenwerving voor wereldwijde gezondheidsinitiatieven.

De prioriteiten van de huidige regering liggen niet bij het openbaren van de waarheid

Dat Epstein wereldwijd een gigantisch netwerk had opgebouwd, blijkt wel uit de miljoenen documenten, foto’s en video’s die zijn vrijgegeven. Hij zou zelfs relaties hebben onderhouden met Russische functionarissen, en meerdere keren een ontmoeting met Vladimir Poetin hebben verzocht. De Russen zagen in Epstein een expert in belastingparadijzen en het witwassen van geld.

Maandenlang beloofden Donald Trump en zijn team om duidelijkheid te verschaffen over de vermeende klantenlijst van Epstein. Amerika keek reikhalzend uit naar die documenten. Maar zoals we van de huidige Amerikaanse regering kunnen verwachten, liggen de prioriteiten niet bij het openbaren van de waarheid of bij gerechtigheid voor de slachtoffers, maar bij damage control.’

Een treurig schouwspel

‘Begin februari startte in het Amerikaanse Congres een hoorzitting waarin minister van Justitie Pam Bondi zich moest verantwoorden over haar handelwijze in de vrijgave van de Epstein-files. Haar werd het vuur aan de schenen gelegd – en terecht.

Als uitgesproken MAGA-bondgenoot behandelt Bondi het Department of Justice als een verdedigingslinie voor maar één man: Donald Trump. Ze stond hem al bij tijdens zijn afzettingsprocedure in 2020 en maakte jarenlang deel uit van de America First-beweging. Ze belichaamt de schaamteloosheid die het Trump-kamp kenmerkt: hard, meedogenloos en volledig ongevoelig voor de morele kant van het verhaal.

Ook het leiderschap van de FBI illustreert die verschuiving. Sinds februari 2025 staat de dienst onder leiding van Kash Patel, door Trump voorgedragen en door de Senaat bevestigd als directeur. Jarenlang profileerde hij zich als iemand die de FBI en de inlichtingendiensten wilde “zuiveren” en probeerde hij de gevestigde inlichtingendiensten in diskrediet te brengen.

Dit treurig schouwspel laat zien hoe de Amerikaanse rechtsstaat steeds minder als onafhankelijke macht opereert en steeds meer als loyaliteitsdienst aan Trump. Het is een uiterst zorgelijke ontwikkeling’

Trumps marionetten

‘Tijdens de hoorzitting klonk stevige kritiek uit zowel Democratische als Republikeinse hoek. Democratisch Congreslid Jamie Raskin stelde dat het Department of Justice volkomen incompetent te werk is gegaan en verweet Bondi een gebrek aan empathie voor de slachtoffers. Ze zou tot op heden zelfs nog geen enkel gesprek met de slachtoffers hebben gevoerd. Ondertussen was haar team wel uiterst secuur te werk gegaan met het zwartlakken van namen van verdachten, onder wie de huidige president van de Verenigde Staten. Dat moet een aardig klusje zijn geweest, aangezien zijn naam opvallend vaak in de stukken opduikt.

Namen, beeldmateriaal en persoonlijke gegevens van slachtoffers lagen echter open en bloot voor de media om te publiceren. Je houdt het niet voor mogelijk. Democratisch Congreslid Pramila Jayapal vroeg Bondi of zij zich wilde excuseren voor deze schandelijke vertoning. Maar Bondi reageerde natuurlijk zoals ze van haar leermeester heeft meegekregen: nooit toegeven dat je fout zit. Als het moeilijk wordt, pakt ze het Trump-handboek erbij: vragen ontwijken, schuld afschuiven, politieke tegenstanders beledigen en de president de hemel in prijzen.

Als het moeilijk wordt, pakt Pam Bondi het Trump-handboek erbij

Agressief verdedigen – zeker wanneer er camera’s in de buurt zijn – is wat Trump graag ziet. Hij volgt dit soort hoorzittingen nauwgezet om te zien of zijn politieke vertrouwelingen zijn agenda voldoende uitdragen. Begin januari werd bovendien bekend dat hij eerder over Bondi had geklaagd. Ze had dus wat goed te maken.

Inmiddels vindt Trump dat we de hele Epstein-kwestie achter ons moeten laten. Verdere onthullingen zijn voor hem een blok aan het been, gezien zijn eerdere contacten met de kinderverkrachter. Maar het vrijgegeven strafdossier staat nog altijd vol censuurstrepen. Als dit alles is wat ze durven vrij te geven, dan wil je niet weten wat er nog verborgen ligt. Alleen Amerikaanse Congresleden mogen de ongecensureerde versie doorspitten. Als je ziet wat zij in enkele uren al tegenkwamen, dan kun je je afvragen hoeveel namen er in die drie miljoen pagina’s nog zorgvuldig uit het zicht worden gehouden. Dat ze zo veel zwartlakken, zegt eigenlijk genoeg.’

Er zijn hier veel te veel machtige mensen bij betrokken. En die zullen er alles aan doen om te voorkomen dat alles boven tafel komt. Eén ding is duidelijk: de wereldelite deugt voor geen meter’

Volg Van Rossems kritische gedachtegang ook via zijn eigen tijdschrift. Bestel de nieuwe wintereditie. Of meld u gratis aan voor de nieuwsbrief van Maarten! en ontvang scherpe analyses, interviews en nieuwtjes 1x per twee weken in uw inbox.